Μακρυά από την Ελλάδα και τους Έλληνες

Οι Έλληνες στην Εσπερία ψάχνουν αξιοπρέπεια, ευκαιρίες - αλλά και ένα καλό μισθό.

Γελάνε και παραπονιούνται, θυμούνται τη χώρα που γεννήθηκαν με πικρία. "Τι θα έκανα τώρα στην Ελλάδα ρε Βασίλη; Άνεργος θα ήμουν" μου λέει ένας φίλος. "Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία ελπίδα, 800 ευρώ μισθός;" ένας άλλος. "Εδώ υπάρχει σύστημα, οι καλοί πάνε μπροστά και τέτοια".

Όλοι θέλουν να γυρίσουν πίσω, αργά ή γρήγορα, γιατί για πολλούς η Εσπερία είναι δεύτερη επιλογή.

"Θα κάτσω εδώ άλλα 5-6 χρόνια να βγάλω κάποια λεφτά, μετά θα γυρίσω - θα δούμε". "Δεν μπορώ να αφήσω τη δουλειά μου τώρα, σε λίγα χρόνια θα έχω ευκαιρία προαγωγής, και τα λεφτά είναι καλά".

Έτσι λένε

Τους λείπει ο καλός καιρός, η οικογένεια τους, οι παραλίες, οι ταβέρνες, το φρέντο. Τους λείπουν και οι καλές τιμές, "ξέρεις που έχει φτάσει ένα καλό διαμέρισμα τώρα που μιλάμε; Μισό εκ για ένα δυάρι!".

Δεν τους λείπει όμως καθόλου η ελληνική κοινωνία!

Τα καλά της Ελλάδας έρχονται και με τα κακά. Η παραλία, ο ήλιος και η ανεμελιά, είναι μαζί και με άλλα. Λερωμένα, και άπλυτα.

Οι Έλληνες της Εσπερίας θέλουν the best of both worlds. Και καλά κάνουν. Έλα όμως που δεν γίνεται...

Στην Εσπερία υπάρχει σύστημα, υπάρχουν ευκαιρίες, τα πράματα είναι ποιό εύκολα. Τα πράγματα όμως στην Ελλάδα είναι δύσκολα, δεν είναι εύκολα.

Ελπίζω όσοι ψάξουν, να βρουν το δρόμο για την Ελλάδα. Οι μεγάλες αλλαγές δεν γίνονται με λίγους, γίνονται με πολλούς.