Απεργίες ΜΜΜ στην Ελλάδα

Πριν μερικές μέρες πήγα στο αεροδρόμιο να παραλάβω ένα φίλο. Το πρώτο που παρατήρησα ήταν πως όλοι οι οδηγοί στους δρόμους του αεροδρομίου, ακόμα και οι ταξιτζήδες, οδηγούσαν σαν Ευρωπαίοι. Σταματούσαν στις διαβάσεις για να περάσουν οι αφιχθέντες από το εξωτερικό, χρησιμοποιούσαν τα φλας πριν στρίψουν σε στροφές και γκαράζ ενώ συνέχεια τηρούσαν τα όρια ταχύτητας. Ευρωπαϊκά πράματα.

Μπαίνοντας στις αφίξεις έψαξα να βρω τους ηλεκτρονικούς πίνακες, να δω αν έχει προσγειωθεί το αεροπλάνο. Τα πρώτα μόνιτορ που βρήκα τα πήρα φωτό, ήταν το πρόγραμμα μεταφορών από το αεροδρόμιο προς την Αθήνα. Για όλους τους προορισμούς τα μόνιτορ έγραφαν Strike. Γέλασα, σκέφτηκα πως οι υπάλληλοι του αεροδρομίου πρέπει να έχουν πολύ καυστικό χιούμορ.

Δυστυχώς έτσι είναι τα πράματα.

Θα ήταν πολύ καλύτερο άμα όλα τα ΜΜΜ λειτουργούσαν τέλεια, αν υπήρχε γρήγορο τρένο από το αεροδρόμιο για το κέντρο της Αθήνας, αν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ ήταν ευχαριστημένοι με τις αποδοχές τους και πήγαιναν στην εργασία τους με όρεξη για δουλειά. Με λίγα λόγια: αν όλα λειτουργούσαν τέλεια, όλα θα ήταν τέλεια και όλοι θα ήταν ευτυχισμένοι. WIN - WIN και τέτοια...

Επίσης, θα ήταν τέλειο αν όλοι οι οδηγοί της πρωτεύουσας οδηγούσαν στο λεκανοπέδιο όπως οδηγούν στους δρόμους του αεροδρομίου.

Οι θετικές αλλαγές θα επέλθουν μετά από πολύ δουλειά, σκληρή προσπάθεια και μερικά χρόνια. Αλλαγές δεν θα γίνουν με ευχολόγια, αερολογίες και αυτονόητα επιχειρήματα.